தமிழ் மரபுக் கவிதைகள்



	கல்லில் இல்லை வேம்பிலில்லை இன்று எங்கும் மனவழுத்தம் நானும் நீயும் அன்புற்று அவனே இனியன் அவனே புனிதன் மந்திரம் வேண்டா தினப்பூசை வேண்டாமே எண்ணங் களேதா மெழிலுல கென்பர்தம் நோக்கும் வரைதன்னே நோக்கப் படுவதுண்டு வேண்டா திருமாலும் வேண்டா சிவனும்தான் பெண்களின் பாதுகாப் பிவ்வுலகப் பாதுகாப்பு அன்பினா லானதே யிவ்வுல கும்மற்றும் குறள் வெண்பாக்கள் அன்பினா லானதே யிவ்வுல கும்மற்றும் அன்புந மையரவ ணைத்து வழிநடத்தி அழையாதெ வரும் வான்மழையால் காலைக் கதிரவனைக் கண்டலர்ந்த தாமரையும் அன்னையே பூரணியே எனையாளும் காளியே அண்டம் ஆளும் நாயகியே அன்னையே பூரணியே மனைவியை உயரென்னுங்கடா -அவள் முத்துப் பல்லழகி முன்கோபக் காரியடி நீ கண்ணே கற்கண்டே கற்பக விருட்சமே காளியே என்மனம் கவர்ந்தவளே அன்னையே காளியே மலையின் உச்சியில் நின்று கொண்டு முடமான பக்தன் மலையேற முடியாது இருண்ட வானின் நிலவே அன்னையே காளியே இவ்வுலகில் இருப்பதேது போவதேது இழப்பதேது பெறுவதேது என்னவளே இனியவளே காளியே கண்ணே கண்மணியே பயங்கரி பத்திரகாளி எனையாளும் வெள்ளைப் பனிமூடிய கைலாயவாசி காளி என்னவளே இனியவளே காளியே கண்ணே கண்மணியே இமயமலை யுச்சியில் வாழ்பவளே காளியே பார்க்கத் தெரியாதவனுக்கு எல்லாமே பிரச்சனைதான் காதலர் தினத்தன்று காளிக்கென் காணிக்கை அன்னையே பூரணியே உள்ளங்கவர் காளியே யாரறிவார் மீரா காத்திருந்த யுகங்கள் என்று வாராயோ என் கல்கத்தா காளீ அன்னையே பூரணியே சிவனுக்கமுதமிட்டவளே வழிகளாயிரம் இறைவனையடைய ஆயினும் ஏன்தாண்ட வேண்டும் பிறவிப் பெருங்கடலை ஏன்தாண்ட வேண்டும் பிறவிப் பெருங்கடலை கண்டேன் கண்ணுக்கினிய காளியை என் காதலியை யாருக்காகக் காத்திருக்கிறாய் மழையே இந்த சின்னச் சின்ன சாளரம் பந்தம் வேண்டாம் பாசம் வேண்டா அன்பு ஒன்றே போதும் இறைவனை இஸ்லாம் காட்டுவதும் பொய் முண்டாசுப் புலவன் பாரதிக்கு பொம்மைகள் தான் நீயும் நானும் இன்று கதை ஒன்று சொல்வேன் அன்னபூரணி ஒரு விளையாட்டுக்காரி. அன்பினால் நிறம்பட்டும் எலும்பும் சதையும் பார்வதியின் தவம்ஈடு இணையற்றது அம்மாவின் ஞாபகம் வந்துவிட்டது மந்திரம் தருவாள் அன்னபூரணி நல்ல மயிலும் குயிலும் ஆடு என்றால் ஆடும் அன்பால் ஆனது அண்டம் கவலைகளின் ஆதாரம் கடந்தகால நினைவுகள் அன்னமிடப் பலர் உண்டு பசியுடன் ஆளில்லை காளியே அன்னபூரணியின் தோழியே காளியின் தரிசனம் காட்டு மலைமகள் மணாளன் ஈசனைக்காணக் அன்னையே பூரணியே அன்பான காளியே விளக்கென்றால் விட்டில் வரும் விட்டிலே விட்டிலே நீ விட்டிலல்ல விட்டிலே காளியே கள்ளக் காதலியே வாழீயே முற்றும் அறிந்தவளே திரிகால ஞானியே காளியே என் கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே கண்ணின் மணியே கற்கண்டே பொன்னே உலகில் நடப்பவை நமக்குப் புரிவதில்லை காளியின் நெஞ்சில் பாவாாடை கட்டிக் அன்னை அன்னபூரணிக்கு முழுக்கு சிங்கவாகனீயே சினம் கொண்டவளே காளியே புதிய ஆண்டில் எங்களை வாழ்த்தியருள்வாய் ஆதியும் அந்தமும் அறிந்திலாத ஞானிகாள் அதெது இதெது அதெங்கு இதெங்கு